W naszych rozważaniach staraliśmy się wytłumaczyć Rzymian 7.15 w świetle rozdziału Rzymian 8. Odpowiedź zaczęła się od próby złożenia razem tego, co mówi List do Rzymian 7:15 i cały rozdział 8, aby zobaczyć pełny sens myśli apostoła Pawła z Tarsu. Najpierw został przedstawiony problem z Rzymian 7:15. Werset w skrócie mówi: „Nie rozumiem tego, co czynię, bo nie robię tego, co chcę, ale robię to, czego nienawidzę.” Ukazaliśmy, że opisuje on wewnętrzny konflikt polegający na tym, że człowiek chce dobra, co odnosi się do woli i sumienia, a jednocześnie czyni zło, co odnosi się do działania. W rozdziale 7 Paweł pokazuje człowieka, który zna prawo Boże, zgadza się z nim, ale nie ma mocy, aby je wypełnić. Kulminacja pojawia się w Rzymian 7:24, gdzie czytamy: „Nędzny ja człowiek! Któż mnie wybawi z ciała tej śmierci?” Zostało to określone jako krzyk człowieka bez rozwiązania. Następnie wyjaśniliśmy, że odpowiedź pojawia się w Rzymian 8 i że rozdział 8 jest bezpośrednią odpowiedzią na problem z rozdziału 7. Pierwsze zdanie brzmi: „Teraz więc nie ma potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.” Oznacza to, że problem z rozdziału 7 nie kończy się rozpaczą. Rozwiązaniem jest nowe źródło mocy, którym jest Duch Święty. Wskazaliśmy, że w rozdziale 7 słowo Duch nie występuje, natomiast w rozdziale 8 pojawia się ponad dwadzieścia razy. Został pokazany kontrast: w Rzymian 7 człowiek walczy sam, prawo pokazuje grzech i pojawia się porażka, natomiast w Rzymian 8 Duch Święty pomaga, Duch daje moc i pojawia się zwycięstwo. Następnie wyjaśniliśmy, że problemem nie było prawo, ale „ciało”. Paweł mówi: „Prawo było bezsilne z powodu ciała.” Zostało doprecyzowane, że „ciało” u Pawła oznacza grzeszną naturę człowieka. Dlatego prawo mówi, co jest dobre, ale nie daje siły, by to zrobić. Zostało podkreślone, że jest to dokładnie opis Rzymian 7:15. Dalej wyjaśniliśmy że Duch zmienia kierunek życia. W Rzymian 8 pojawia się nowa rzeczywistość: życie według ciała prowadzi do śmierci, natomiast życie według Ducha prowadzi do życia. Oznacza to, że wierzący nadal może odczuwać konflikt, ale nie jest już niewolnikiem grzechu. Następnie został podany najważniejszy klucz interpretacyjny: rozdział 7 pokazuje człowieka próbującego żyć dobrze o własnych siłach, a rozdział 8 pokazuje człowieka żyjącego mocą Ducha Świętego. Zostało więc stwierdzone, że Rzymian 7:15 nie jest końcem historii, lecz diagnozą, podczas gdy Rzymian 8 jest leczeniem. Dalej wyjaśniliśmy, jak razem brzmi przesłanie tych rozdziałów. Człowiek chce dobra, co odnosi się do 7:15, ale grzech w nim powoduje porażkę, co odnosi się do 7:23. Sam nie potrafi się uwolnić, co odnosi się do 7:24. Jezus daje wyzwolenie, co odnosi się do 7:25, a Duch Święty daje nową moc życia, co odnosi się do 8:1–11. Została też podana główna myśl Pawła w formie zdania: „Chrześcijańskie życie nie polega na silniejszym staraniu się, lecz na życiu w mocy Ducha Świętego.” Na końcu dodaliśmy bardzo ciekawą rzecz, mianowicie dlaczego wielu biblistów uważa, że Rzymian 7:14–25 opisuje doświadczenie wierzącego, a nie niewierzącego, oraz że jest to jedna z najciekawszych debat w interpretacji tego fragmentu.
Zachęcam Cię, przeczytaj wpis: „Łaska prowadzi do przemiany”.
