Hierarchia Kościoła Rzymskokatolickiego, a Pismo Święte

Hierarchia Kościoła Rzymskokatolickiego (KRK) opiera się na strukturze władzy jurysdykcyjnej, ale zgodnie z teologią katolicką ma ona charakter służebny (diakonia), gdzie wyżsi rangą służą niższym, a wszyscy służą wiernym w imię Chrystusa. Oto szczegółowy podział hierarchii i relacji służby: 1. Struktura hierarchii (od najwyższego) 2. Kto komu służy (Zasada służebności) 3. Hierarchia w Polsce Kościół

Kto komu służy, a hierarchia KRK

Czy Hierarchia Kościoła Rzymskokatolickiego (KRK) stawia się w miejsce Chrystusa? To bardzo poważne pytanie. Wymaga spokoju, precyzji i oparcia się wyłącznie na Piśmie — bez emocji i bez uproszczeń. Najpierw ustalmy fundament. Pismo mówi jasno: „I wszystko poddał pod jego stopy, a jego samego ustanowił ponad wszystkim głową eklezji, która jest jego ciałem.” (Efezjan 1:22–23,

Łaska prowadzi do przemiany

Pan Jezus powiedział: „Bo gdzie jest wasz skarb, tam będzie i wasze serce.” (Mateusza 6:21, UBG) Świat walczy o uwagę. Ciało domaga się bodźców. System świata nieustannie proponuje obrazy, dźwięki, przyjemności i ucieczki. Łatwo więc przenieść ciężar rozważań wyłącznie na grzech, na zagrożenia, na to, co odbiera nam czas i skupienie. Jednak Ewangelia nie zaczyna

Dominacja nad uwagą

Pan Jezus powiedział: „Bo gdzie jest wasz skarb, tam będzie i wasze serce.” (Mateusza 6:21, UBG) Nie mówił o pieniądzach jedynie. Mówił o centrum uwagi, o kierunku pragnień, o tym, co pochłania człowieka wewnętrznie. Skarb to nie tylko to, co posiadamy. Skarb to to, czemu oddajemy czas, myśli i energię. Żyjemy w świecie, który agresywnie

Dla Braci

Jeżeli ma powstać eklezja.org, trzeba zacząć nie od strony technicznej, nie od grafiki, nie od planu rozwoju, lecz od fundamentu. Pismo mówi jasno: „Zbuduję moją eklezję, a bramy piekła jej nie przemogą.” (Mateusza 16:18, UBG) Eklezja nie jest projektem człowieka. Nie jest organizacją, którą należy zaprojektować. Nie jest ruchem, który trzeba wypromować. To Chrystus buduje

Czy wybranie wyklucza wolną wolę?

Rozdział 9 Listu do Rzymian jest jednym z najbardziej wymagających fragmentów Pisma. Apostoł Paweł podejmuje w nim temat wybrania, suwerenności Boga i Jego prawa do okazywania miłosierdzia. Pytanie brzmi: czy to wybranie wyklucza wolną wolę człowieka? Czy człowiek jest jedynie biernym elementem Boskiego dekretu? Paweł rozpoczyna od bólu o Izraela — naród, który otrzymał obietnice,

Jak pogodzić Bożą suwerenność z wolną wolą

To pytanie dotyka jednej z najgłębszych prawd objawionych w Piśmie: Bóg jest absolutnie suwerenny, a jednocześnie człowiek ponosi realną odpowiedzialność za swoje wybory. Biblia nie przedstawia tych dwóch rzeczy jako sprzecznych. Przedstawia je równolegle — jako dwie prawdy, które spotykają się w Bożym planie. 1. Boża suwerenność jest całkowita Pismo mówi: „Nasz Bóg jest w

Czy Bóg wysyła ludzi do piekła?

Bóg jest miłością. Tak mówi Pismo: „Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością.” (1 Jana 4:8, UBG) Nie jest to poetycka metafora ani emocjonalny opis Boga. To definicja Jego natury. Miłość nie jest jedną z cech Boga — On sam jest miłością. Jednak tej miłości nie wolno definiować według ludzkich wyobrażeń. Nie

Teokracja — rządy Boga

W biblijnej eklezji nie ma miejsca ani na demokrację, ani na hierarchiczną władzę ludzką. Jej ustrojem nie jest ani większościowe głosowanie, ani dominacja jednostki, lecz teokracja — rzeczywiste panowanie Boga. Nowy Testament ukazuje wspólnotę wierzących jako ciało, którego jedyną Głową jest Jezus Chrystus. Apostoł Paweł pisze: „I wszystko poddał pod jego stopy, a jego samego

Nowa zasada życia

Rozważmy jak Nowe Przymierze redukuje 613 przykazań do dwóch opisanych choćby w 1 Jana 3.23, w oparciu o Hebrajczyków 11.6 „bez wiary nie można podobać się Bogu” i w 1 List do Koryntian 13.2 „…a miłości bym nie miał, byłbym niczym”. To zestawienie jest bardzo precyzyjne, bo dotyka samej istoty Nowego Przymierza: nie uproszczenia Prawa

Wiara w zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa jako Pana.

Przeanalizujmy dwa teksty razem, Rzymian 10:9–10 i Łukasza 6:46 które wzajemnie się interpretują i równoważą, odsłaniając biblijne znaczenie wiary w zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa jako Pana. Najpierw tekst fundamentalny: „Jeśli więc ustami swoimi wyznasz Pana Jezusa i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg go wzbudził z martwych, będziesz zbawiony.Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, a ustami

Boża Miłość agapē. Dlaczego religia często redukuje agapē do moralizmu?

1. Eros (ἔρως) – miłość pożądająca, zmysłowa W Biblii: Słowo eros nie występuje wprost w Nowym Testamencie. I to jest znaczące. Nie oznacza to, że Biblia neguje miłość małżeńską czy cielesną, lecz że eros jako kategoria pożądania skoncentrowanego na sobie nie jest fundamentem relacji w Nowym Przymierzu. Jednak idea erosu (pożądania, pragnienia cielesnego) pojawia się

Kościół jako budynek w KRK, a świątynia Boga w nowym przymierzu

W Kościele rzymskokatolickim pojęcie „kościoła” zostało w praktyce utożsamione z budynkiem sakralnym. To on jest nazywany „domem Bożym”, „świątynią”, „miejscem obecności Boga”, a jego konsekracja nadaje mu szczególny, święty status. Wnętrze budynku – ołtarz, tabernakulum, obrazy i figury – wyznacza przestrzeń kultu, do której wierni „przychodzą”, aby spotkać Boga. W ten sposób duchowa rzeczywistość Nowego

Kult figur i obrazów w KRK, a nowe przymierze w nauczaniu biblii

W Kościele rzymskokatolickim obrazy i figury Jezusa, Marii oraz świętych zajmują centralne miejsce w pobożności. Praktykowane są wobec nich gesty czci takie jak klękanie, całowanie, zapalanie świec, procesje, a także kierowanie modlitw „przed” wizerunkiem. Teologia katolicka rozróżnia co prawda między „czcią” (dulia, hyperdulia) a „uwielbieniem” (latria), twierdząc, że kult nie dotyczy materii, lecz osoby przedstawionej.

Czy Jezus ustanowił urząd kapłana i eucharystię w rozumieniu KRK? Czego naucza biblia w tym temacie?

Nie. Podczas ostatniej wieczerzy Jezus nie ustanowił ani urzędu kapłana w rozumieniu Kościoła rzymskokatolickiego, ani eucharystii jako sakramentu ofiarniczego z realną, substancjalną obecnością Chrystusa w chlebie i winie. Takie rozumienie pojawiło się dopiero później w rozwoju tradycji kościelnej. Biblia przedstawia ostatnią wieczerzę w innym sensie i celu. Ostatnia wieczerza była wydarzeniem paschalnym, osadzonym w kontekście